The Little Prince (1974) - Ocr fps 23.976024, runtime 1:28:26
วันหนึ่งตอนผมอายุ 6 ขวบ ผมเห็นรูปภาพที่สวยงามมาก
ในหนังสือธรรมชาติ เกี่ยวกับป่ายุคดึกดำบรรพ์
มันเป็นรูปงูเหลือมที่กำลังกลืนสัตว์
ผมพยายามสเก็ตช์ภาพออกมาให้คุณดู
ใต้รูปภาพมันเขียนไว้ว่า
"งูเหลือมกลืนเหยื่อได้ทั้งตัว โดยที่ไม่ต้องเคี้ยว"
นี่ไง
"แล้วก็ขดอยู่กับที่นาน 6 เดือนเพื่อย่อยมัน"
ผมครุ่นคิดเกี่ยวกับมัน
หลังจากฝึกอยู่สักพัก ผมก็วาดรูปภาพแรกได้สำเร็จ
ผมเรียกมันว่า "ภาพวาดหมายเลข 1"
ผมเอาผลงานชิ้นเอกไปให้พวกผู้ใหญ่ดู
ผมถามพวกเขาว่า มันทำให้พวกเขากลัวเหรอ
กลัวเหรอ เราจะกลัวหมวกทำไมกัน
หมวกเหรอ
เห็น ๆอยู่ว่านี่มันรูปงูเหลือม ที่กำลังย่อยช้าง
ในเมื่อพวกผู้ใหญ่ดูแล้วไม่เข้าใจ ผมเลยวาดอีกรูปหนึ่ง
ให้เห็นช้างที่อยู่ในท้องงูเหลือมชัด ๆ
ภาพวาดหมายเลข 2
ผู้ใหญ่บอกให้ผมเลิกเสียเวลา กับการวาดรูปงูเหลือม
ไม่ว่าจะเป็นในท้องงูหรือนอกท้องงู แล้วก็ไปเรียนหนังสือซะ ซึ่งผมก็เลิก
เหตุนั้นตอนผมอายุ 6 ขวบ ผมเลยเลิกที่จะมีอาชีพเป็นจิตรกร
ขณะที่ผมเติบโตขึ้น เมื่อไรก็ตามที่ผม เจอคนที่ดูจะมีสายตาคมกริบ
เพื่อที่จะรู้ว่าเขาเป็นคนที่ มีความเข้าใจอย่างแท้จริงหรือไม่
ผมจะให้เขาดูภาพแรกที่ผมวาด
ใครก็ตามที่พูดว่า "มันคือหมวก เป็นหมวกอะไรสักอย่าง"
"วาดได้แย่แต่มันใช่หมวกแน่ ๆ"
"รูปหมวกไง ไม่ต้องสงสัย ใช่หมวกแน่ ๆ"
"ที่อยู่บนหัวคือหมวกใบสวยของเขา"
"โอ้โฮ ดูนั่นสิ เด็กโง่คนนี้ วาดหมวกเป็นด้วย"
"หมวกแน่ ๆ หมวกแน่ ๆ ถ้ามันจะเป็นอะไร ต้องใช่หมวกแน่ ๆ"
"มันก็เป็นแค่ หมวกภูเขาหิมาลัยธรรมดา ๆ ใบนึง"
"มันคือหมวกที่ดูเหมือนถูกใครนั่งทับ"
"ไม่ใช่ปิคาสโซ่รือคอโร่ท์ แต่มันเป็นหมวกใบโตที่สวยงาม
"ล้อเล่นรึเปล่า ก็หมวกไง นายเด็กโง่"
ผู้ใหญ่ทุกคนเหมือนกันหมด พูดกันเป็นเสียงเดียวว่า"
"มันคือหมวก มันคือหมวก มันคือหมวก"
ฉันเห็นได้ว่ามันไม่มีค่า ใช้เวลากับพวกเขาบนพื้นดิน
ไม่กี่คนบินอยู่บนฟ้า ฉันเลยคิดว่าฉันคงบินได้
มันคือหมวก มันคือหมวก มันคือหมวก มันคือหมวก
มันคือหมวก มันคือหมวก มันคือหมวก
ฉันต้องการอากาศ
ที่มีแต่ดาวเท่านั้นอยู่ในเส้นผมของฉัน
และมีแต่นกอินทรีย์ เท่านั้นที่จ้องมองฉัน
ฉันต้องการอากาศ
โอ โลกนี้บ้าคลั่งและฉันก็ได้อยู่กับมันแล้ว
ฉันต้องการอากาศ
ชั่วโมงหนึ่งของความสึกกร่อนในชีวิต
ทำให้จิตใจของฉันทรุดหนัก
มีมุมใดของสวรรค์ที่ยังเหลือให้ฉันบ้าง
ฉันต้องการอากาศ
ข้างล่างนั่นไม่มีสัญญาณของชีวิตอยู่เลย
มีแต่หมวกกับผู้ใหญ่เต็มไปหมด
ฉันต้องการอากาศ
ท้องฟ้ากว้างสบายที่ฉันจะได้อยู่กับพระเจ้า
ฉันต้องการอากาศ
ผมได้รู้จักกับผู้ใหญ่หลายคน
ความเห็นของผม คือพวกเขาไม่ปรับปรุงขึ้นเลย
ผมเลิกเอาภาพวาดของผมให้ผู้ใหญ่ดู และไม่เคยพูดถึงงูเหลือม
ช้างหรือดวงดาวอีกเลย
แต่ผมจะพูดถึงกอล์ฟ เงิน การเมืองและก็เน็คไท
และทุกคนก็ยินดี กับคนที่มีเหตุผลมากขนาดนี้
ผมเลยใช้ชีวิตอยู่ตามลำพัง โดยไม่มีใครที่ผมคุยด้วยจริง ๆได้เลย
จนเมื่อไม่นานมานี้
ผมกำลังทดสอบเครื่องบินลำใหม่ บินแข่งกับเวลาจากปารีสไปอินเดีย
ปารีสเรียกเที่ยวบินเอฟ-บีดีเอ็กซ์วาย
ตอบด้วย เปลี่ยน
เอฟ-บีดีเอ็กซ์วายเรียกปารีส ความเร็วภาคพื้นดิน 190
จะช้ากว่ากำหนดเวลา 10 นาที ลมเเรงมาก
มีปัญหา
กำลังสูญเสียความสูง
ปารีสเรียกเที่ยวบินเอฟ-บีดีเอ็กซ์วาย แจ้งตำแหน่งด้วย
ปารีสเรียกเที่ยวบินเอฟ-บีดีเอ็กซ์วาย
คุณฟังอยู่รึเปล่า เอฟ-บีดีเอ็กซ์วาย คุณอยู่ที่ไหน
วาดรูปแกะให้ผมหน่อย
ได้มั้ย
- ฉันอะไรนะ - วาดรูปแกะให้ผมหน่อย
อะไร...
เธอมาทำอะ...
เธอมาได้ยัง...
เธอมาที่นี่ได้ยังไง เธอมาทำอะไรอยู่ที่นี่
รอคุณมาวาดรูปแกะให้ผมน่ะสิ
ไม่ ฟังนะ เธอมาจากไหน
จะวาดรูปแกะให้ผมรึเปล่า
เธอพูดคำอื่นไม่เป็นรึไง
เธอพูดได้แค่นั้นเหรอ
ไม่ใช่
วาดรูปแกะให้ผมหน่อยได้มั้ย
เมื่อความเร้นลับมันมีอำนาจล้นเหลือ คนเราย่อมไม่กล้าลบหลู่
ห่างไกลจากอารยธรรมเป็นพันไมล์ และความตายก็อยู่แทบเท้าของผม
ผมหยิบแผ่นกระดาษกับดินสอขึ้นมา แล้วก็เริ่มวาดรูป
- ฟังนะ ฉันวาดรูปไม่เป็นหรอก - เรื่องนั้นไม่สำคัญ
ฉันวาดแกะไม่เป็นแน่นอน
ทั้งชีวิตฉันเคยวาดอยู่อย่างเดียว
นี่
ไม่เอา ผมไม่ต้องการ รูปช้างในท้องงูเหลือม
งูเหลือมมันอันตรายมาก ช้างก็ใหญ่เทอะทะไม่สะดวก
ที่ที่ผมอยู่ ทุกอย่างเล็กมาก
ผมต้องการแค่แกะ
เธออยู่ในเมืองเล็ก ๆเหรอ บนเกาะเล็ก ๆเหรอ
ที่ไหนกันที่ว่าเล็กมากน่ะ
- วัตถุนั่นมันอะไรเหรอ - อะไร
นั่นน่ะ
มันเรียกว่าเครื่องบิน มันบินได้ ฉันขับมัน แต่มันเสีย
คุณต้องตกลงมาจากท้องฟ้าแน่ ๆ
ใช่แล้ว
คุณก็ด้วย ตลกจริง ๆ
ถ้าไม่ว่านะ ฉันอยากให้ถือว่าความโชคร้าย ของฉันเป็นสิ่งร้ายแรงมากกว่า
- หมายความว่าไง "คุณก็ด้วย" - นั่นเหมือนแกะไม่สบายเลย
เธอนั่งอยู่บนเครื่องบิน ที่บินมาตกที่นี่เหรอ
- วาดใหม่อีกรูปได้มั้ย - ทำไม
เพราะตัวนั้นดูมันไม่สบายน่ะสิ
ที่จริงนี่ไม่ใช่วิธีที่คนแปลกหน้า 2 คน ทำความรู้จักกันในทะเลทรายเลย
มันต้องแบบนี้ ถามคำถามฉันสิ
- คุณมาจากไหน - ดีมาก
ซึ่งฉันก็จะตอบว่า "ฉันมาจากปารีส"
ทีนี้ฉันถามเธอบ้าง "เธอมาจากไหน"
ปารีสอยู่บนโลกนี้รึเปล่า
ก็อยู่บนโลกนี้น่ะสิ
- ขอโทษนะ มันใช้ไม่ได้ - ทำไมล่ะ
ดูเอาเองสิ นั่นมันไม่ใช่แกะ มันแกะตัวผู้ มันมีเขาด้วย
เธอคิดว่าฉันต้องทำแค่นี้ใช่มั้ย
ฉันต้องซ่อมเครื่องยนต์นี่ ก่อนที่น้ำของฉันจะหมด
ฉันไม่มีเวลามาวาดรูปแกะ ให้เด็กตัวเล็ก ๆถือดาบ
ซึ่งโผล่มาจากไหนไม่รู้ ที่กลางทะเลทรายซาฮาร่า
เอาไป
นั่นเป็นรูปสุดท้ายนะ
ไม่มีเขา
ไม่มี
มันไม่ป่วย
ไม่ป่วย
- แล้วไง - มันแก่
เสียใจด้วยนะ
นี่กล่องใส่มันน่ะ
แกะที่เธอต้องการอยู่ในกล่องนี่
เยี่ยมเลย นี่แหละที่ผมต้องการ
นี่น่ะเหรอ
ดี
- แกะต้องกินหญ้าเยอะ ๆรึเปล่า - ทำไม
ผมบอกคุณแล้วไง ที่ที่ผมจากมาทุกอย่างเล็กมาก
ไม่ต้องห่วง มันเป็นแกะที่ตัวเล็กมาก
แกะตัวนี้ไม่เล็กเท่าไหร่เลย
อนิจจา ผมเถียงเขาไม่ได้
ผมแก่เกินกว่า ที่จะมองเห็นแกะผ่านผนังกล่องแล้ว
- "ปารีสอยู่บนโลกนี้รึเปล่า" เหรอ - ก็อยู่น่ะสิ คุณลืมแล้วเหรอ
เปล่า ฉันไม่ได้ลืม แต่เธอถามทำไม
เธอมาจากโลกนี้ไม่ใช่เหรอ
กล่องนี่มันดีก็ตรงที่ ตอนกลางคืนแกะใช้มันเป็นบ้านได้
ชู่ มันกำลังจะหลับแล้ว
ขอโทษ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ฮะ
ในนามของพระเจ้า เธอมาจากที่ไหนกันแน่
บนโน้น
- รู้มั้ยว่าแอสเทอรอยด์อยู่ที่ไหน - อะไรนะ
- เเอสเทอรอยด์ - ไม่รู้
มันเป็นดาวเคราะห์ที่เล็กมาก
ดวงเล็กที่สุด แอสเทอรอยด์ บี-612
นักดาราศาสตร์ชาวตุรกี เป็นผู้ค้นพบในปี 1909
ฉันคิดว่าเธออาจ อาศัยอยู่บนแอสเทอรอยด์ บี-612
เธอคิดว่าไง
ฉันคิดว่าเธออาจ อาศัยอยู่บนแอสเทอรอยด์ บี-612
เธอคิดว่าไง
นั่นแปลว่ามันกิน กอต้นขนมปังลิงด้วยรึเปล่า
- อะไรนะ ใคร - แกะน่ะ
มันกินดอกไม้ด้วยรึเปล่า
- มันกินรึเปล่า - เดี๋ยวก่อนได้มั้ย
- มันกินดอกไม้รึเปล่า - อะไรนะ
อ๋อ กินสิ
ยกเว้นดอกไม้ที่มีหนาม แน่ละ
- ไม่ ดอกไม้ที่มีหนามมันก็กิน - แต่หนามปกป้องดอกไม้นี่
อาจจะจากการถูกเด็ด แต่ไม่ใช่จากการถูกกิน
งั้นมีมันจะมีประโยชน์อะไร
- มีอะไร - หนามไงฮะ
ฉันก็ไม่รู้ ไว้ทิ่มมั้ง ดอกไม้มีหนามแค่เพื่อไว้ทิ่ม
ผมไม่เชื่อคุณหรอก
ดอกไม้อ่อนแอและก็ช่วยตัวเองไม่ได้
มันจะเผชิญกับโลกได้ยังไง ถ้าไม่เชื่อมั่นว่าหนามปกป้องมัน
- สิ่งที่ฉันพยายามทำอยู่นี่สำคัญมาก - สำคัญเหรอ
ดอกไม้มีหนามมาตั้งหลายล้านปีแล้ว
และแกะก็กินมัน มาตั้งหลายล้านปีแล้วเหมือนกัน
- คุณคิดว่านั่นไม่สำคัญเหรอ - สำคัญสิ
ผมรู้จักดอกไม้ที่ไม่เหมือนใครในโลก มันอยู่บนดาวของผม
แต่สักวันนึงตอนเช้า แกะจะทำลายมันได้ด้วยการกัดแค่ครั้งเดียว
- คุณคิดว่ามันไม่สำคัญเหรอ - สำคัญสิ
สิ่งที่คุณไม่เข้าใจก็คือ ถ้าใครสักคนรักดอกไม้ดอกหนึ่ง
ที่เบ่งบานอยู่บนดวงดาวหนึ่ง ในหมู่ดาวหลายล้านดวงในท้องฟ้า
มันทำให้เขามีความสุขที่ได้มองดูดวงดาว
เขาพูดกับตัวเองได้ว่า "ดอกไม้ของฉันอยู่บนนั้นที่ไหนสักแห่ง"
แต่ถ้าแกะกินดอกไม้ไปแล้ว ดวงดาวทั้งหมดก็จะมืดมิด
คุณคิดว่านั่นไม่สำคัญเหรอ
ผลที่ตามมาจะเป็นยังไง ไม่สำคัญสำหรับคุณ ใช่มั้ย
เดี๋ยว
เดี๋ยว กลับมาก่อน
ฉันต้องขอโทษจริง ๆ
ฉันทำตัวเหมือนผู้ใหญ่
ดอกไม้ของเธอสำคัญมาก
สาบานได้
กลับมาเถอะ
ขอร้อง
กลับมาเถอะ
เธอหายไปไหน
ไปไหน โธ่ เธอหายไปไหน เด็กน้อย เธอไม่รู้หรือไรว่าฉันนั้นอยู่ข้างเธอ
ทำไมเธอต้องไป
ทำไม โธ่ ทำไมเธอต้องไป เด็กน้อย ให้ฉันได้พิสูจน์เถอะว่าฉันอยู่ข้างเธอ
โลกนี้
เหมือนดั่งมหาสมุทรไร้ฝั่ง เมื่อเธออยู่เพียงลำพัง
รุ่งสางเหมือนดั่งปลายเชือก เมื่อเธอเลือกอยู่เพียงลำพัง
ฉันเคยอยู่ ฉันเคยเห็น ฉันรู้ดี
เธออยู่ที่ไหน ที่ไหน โธ่ เธออยู่ที่ไหนนะ
กลับมาเถิดหนา แล้วเธอจะเห็นว่าฉันอยู่ข้างเธอ
เธอหนีไปไหน
ทำไม โธ่ ทำไมเธอถึง หนีไปจากคนที่อยู่ข้างเธอ
ทุกคนย่อมต้องการเพื่อน
มาทำให้ฉันมีประโยชน์เถิด
พระเจ้าประทานมือให้ช่วยกัน มือของฉันนั้นยังว่าง
ทำไมถึงหนีห่างไกล
จะเป็นอย่างไรก็ช่าง
ฉันยังอยู่ข้างเธอ
ผมคิดถึงเขา
ผมน่าจะได้รู้เกี่ยวกับเขามากกว่านี้
แต่เขาก็จากไปพร้อมกับความเร้นลับ
ไม่คุ้นเคยเหมือนที่ผมวาดอย่างอื่น นอกจากงูเหลือมกับช้าง
ผมตัดสินใจวาดรูปเหมือนเขา ผมจะได้ไม่ลืมเขา
ยังไงซะเขาก็เป็นเพื่อน
และก็ไม่ใช่ทุกคนที่มีเพื่อน
ผมไม่มีเลยสักคน
ผมหิวฮะ
ฉันมีอาหารค่ำไว้ให้เธอ
ฉันรอนานที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว
ฉันแนะนำให้เก็บไว้กินพรุ่งนี้บ้าง
แน่นอน นอกจากเธอหิวมากน่ะ
คุณมีแค่นี้เหรอฮะ
ตอนนี้นะ ใช่
แค่นี้ก็พอแล้วฮะ ขอบคุณ
ไม่จำเป็นต้องพูดเลย ว่าปัญหาที่เธอพูดถึง
เกี่ยวกับดอกไม้น่ะ
ที่อยู่บนดวงดาว และก็แกะของเธอ
ที่จริง ดอกไม้ทุกดอก และก็แกะทุกตัว
มันสำคัญมากทีเดียว
ที่จริง ฉันคิดไม่ออกเลย ว่ามีอะไรที่สำคัญกว่านั้นอีก
ฉันคิดใคร่ครวญดูแล้วนะ และก็คิดว่าฉันมีวิธีแก้ไข
ที่จะเอาดอกไม้ของเธอ ออกไปให้พ้นจากอันตรายได้
นี่คือแผนของฉันนะ... แต่เป็นเรื่องที่เธอต้องเห็นชอบด้วย
หนึ่ง วาดที่สวมปากสำหรับแกะของเธอ
สอง ถ้าเธออธิบายถึง ดาวของเธอให้ฉันฟังได้
แบบละเอียดมากพอที่ฉันจะวาดมันได้
ฉันก็จะสร้างรั้วกั้นดอกไม้ของเธอ
คุณจะทำอย่างนั้นจริง ๆเหรอ
เล็กกว่านี้
เล็กกว่านี้อีก
ผมมีภูเขาไฟ 3 ลูก
- มันใหญ่แค่ไหน - ใหญ่มาก
- เทียบกับเธอน่ะ - สูงถึงหัวเข่า
ผมต้องทำความสะอาดมันทุกวัน
- เธอทำมันคนเดียวเหรอ - ไม่มีคนอื่นนี่ฮะ
มีกอต้นขนมปังลิง 3 กอ
คุณไม่ต้องวาดมันก็ได้ มันไม่โผล่ขึ้นมานานแล้ว
- บ้านเธออยู่ตรงไหน - อีกด้านหนึ่ง ไม่ต้องวาดมัน
ดอกไม้ของผมอยู่ด้านนี้
ตอนแรกที่มันงอกโผล่ขึ้นมาจากพื้น
ผมกลัวว่ามันจะเป็นต้นขนมปังลิง แต่ดอกของมันก็บาน
ในแสงทองยามเช้าวันหนึ่ง มันเบ่งบาน
- อรุณสวัสดิ์ - หยุดนะ
- มีอะไรเหรอฮะ - ขอเวลาสักครู่ให้ฉันตื่นก่อน
ขอโทษฮะ
คุณสวยจังเลย
ฉันรู้จ้ะ
ฉันเกิดเวลาเดียวกับดวงอาทิตย์
- เธอรู้รึเปล่า - ไม่รู้ฮะ
- รู้ตัวมั้ยว่าเธอเห็นแก่ตัว - เห็นแก่ตัวเหรอ
แทนที่จะคิดถึงความต้องการของฉัน
เธอกลับยืนอยู่ตรงนั้นทำสิ่งที่เธออยากทำ จ้องมองฉัน
- คุณต้องการอะไรเหรอ - น้ำไง
น้ำเหรอ
ฉันรู้ว่านี่เป็นดาวเคราะห์ดวงเล็ก ๆ ที่ไม่มีอุปกรณ์อะไร
ผมจะไปเอามาให้คุณเดี๋ยวนี้
ผมเอาน้ำมาให้เธอ
ผมเอามันมาให้เธอทุกวัน
ผมทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อเธอ
เวลาดวงอาทิตย์ตกอากาศมันเย็น ตอนกลางคืนเธอเอาโถมาครอบฉันไว้ได้มั้ย
มันมีแต่จะทำให้คุณอ่อนแอลงนะ อากาศตอนกลางคืนดีสำหรับคุณ
ฉันหนาว
- เธอรับปากจะเอาโถมาครอบให้ฉัน - มันไม่หนาวเลยนะ
- เธอรักฉันรึเปล่า - รักสิ ผมรักคุณมากเลย
คุณทำให้ดาวของผมสวยงาม
ฉันไม่เชื่อหรอก ถ้าเธอรักฉัน เธอคงรู้ว่าฉันหนาวแค่ไหน
กลางคืนไม่ยาวนานหรอก อีกไม่นานคุณก็จะชินกับมัน
- เธอรักฉันรึเปล่า - ผมจะไปเอาโถมาให้
ผมไม่เข้าใจมัน และก็ไม่เข้าใจเธอ
ผมรักเธอ แต่ผมไม่มีความสุขมากเลย
ผมเริ่มคิดได้ว่า จริง ๆแล้วผมไม่เข้าใจอะไรเลย
ผมเลยตัดสินใจออกจากดาวของผม แล้วก็ท่องไปในจักรวาล
และพยายามเรียนรู้บางอย่าง
ผมคิดผิดที่ทิ้งเธอมา แต่ตอนนั้นผมไม่เข้าใจเรื่องนั้น
ผมยังเด็กเกินไป
เช้าวันหนึ่ง ผมทำความสะอาดภูเขาไฟของผม
ดูต้นขนมปังลิงของผมครั้งสุดท้าย แล้วก็จัดดาวของผมให้เรียบร้อย
- อรุณสวัสดิ์ฮะ - เธอแต่งตัวด้วย
- ใช่ฮะ - เธอหล่อมากเลย
- ขอบคุณฮะ - เธอจะไปที่อื่นใช่มั้ย
- ใช่ฮะ - นานรึเปล่า
- อาจจะนานฮะ - งั้นเหรอ
ความผิดของฉันใช่มั้ยที่เธอไปน่ะ
ฉันโง่มากเลย ใช่มั้ย
อยากรู้จังว่าใครจะมาหาฉัน เวลาเธอไม่อยู่ที่นี่
มีหนอนผีเสื้อสองตัวนั่นอยู่
ฉันไม่ชอบพวกมัน แต่เราก็ต้องทนมันเพื่อจะได้พบกับผีเสื้อ
สำหรับอะไรอย่างอื่น ฉันมีหนามของฉัน
ว่าไง
ถ้าเธอจะไป ก็ไปสิ
ลาก่อนฮะ
จงมีความสุข จงมีความสุข จงมีความสุข
ลืมซะว่าฉันไม่มีใครไม่มีที่ไป
จงมีความสุข จงมีความสุข จงมีความสุข
อย่าคิดถึงฉันในยามเหมันต์ ว่าฉันขาวโพลนด้วยหิมะ
จงมีความสุขเถิดนะ จงมีความสุข
ลืมซะว่าฉันจะร้องไห้ด้วยอาลัย
แล้วจะไม่มีความสุข
จงมีความสุข
โดยที่ไม่มีเธอ
- หยุด เอกสารอยู่ไหน - เอกสารอะไรฮะ
เธอจะข้ามพรหมแดนไม่ได้ ถ้าไม่มีเอกสาร
- พรหมเเดนอะไรฮะ - ก็พรหมแดนนั่นไง
- เธอต้องมีวีซ่า มีรึเปล่า - ไม่มีฮะ
เธอข้ามมันไม่ได้ นั่นเป็นกฎ หยุดนะ
เธอเกือบถอยเข้าไปในอีกประเทศนึงแล้ว
เธอเป็นอะไร โจรลักลอบขนของเถื่อน หรือว่าผู้ลี้ภัย
- นักอุดมการณ์รึ พูดมา เธอเป็นอะไร - ผมเป็นคนโง่
เธออาจโตเร็วกว่ามันก็ได้
เอาละ ฟังนะ
ประเทศของฉันเล็กเกินไปสำหรับเราสองคน
แต่ฉันมีอาณานิคมอยู่ทางซ้ายของเธอ
ถ้าเอกสารของเธอพร้อม เธอไปอยู่ที่นั่นก็ได้
ฝ่าบาท ดาวเคราะห์นี่เล็กนิดเดียว ท่านต้องการพรหมแดนไปทำไมกัน
เราต้องการพรหมแดนไปทำไมเหรอ
ใช่ฮะ ทำไมเราต้องมีพรหมแดน ท่านบอกให้ผมถามคำถาม
แต่เด็กคนไหนก็เข้าใจ ว่าทำไมเราถึงต้องมีพรหมแดน
- ผมไม่เข้าใจฮะ - ก็แน่ละ เธอเป็นเด็กนี่
เธอจะเข้าใจเรื่องระหว่างประเทศ และอื่น ๆได้อย่างไร
แบ่งแยกพื้นที่ แบ่งแยกดินแดน เป็นเรื่องของกษัตริย์
เธอยังด้อยความรู้นัก แล้วจะรู้จักเรื่องทวีปได้อย่างไร
เธอช่างไม่ประสีประสา แล้วจะมาคิดเหมือนผู้ใหญ่ได้อย่างไร
เด็กเอ๊ย เด็กน้อย
เธอยังเด็กนัก เด็กไร้เดียงสา
ปัญญามีน้อย เธอึจงด้อยความรู้
เธอยังเด็ก ตัวเล็กนิดเดียว
มันึจงยากนักที่จะสอนเรื่องของผู้ใหญ่
ให้เด็กอย่างเธอนั้นได้รู้ไว้
- ลองดูสิ - อะไร
- อธิบายให้ผมฟัง ผมอยากเรียนรู้ - เอ้อ...
ทำไมถึงได้มีพรหมแดนน่ะหรือ
อย่างแรกเลยก็คือ ถ้าพรหมแดนถูกทำลายหมดไป
พรุ่งนี้ฉันก็จะไร้งานทำ
แล้วรัฐบุรุษจะสนุกได้อย่างไร เมื่อโลกกลายเป็นหนึ่งเดียว
ได้แต่ท่องเที่ยวไปในที่ที่เขาพอใจ
ไม่ต้องมีวีซ่า แค่ยิ้มออกมาก็เพียงพอ
อาจทำได้
อาจเป็นได้
คงเป็นอย่างนั้น โอ ไปเติบโตซะ
แล้วค่อยมาใหม่ เมื่อเธอไม่ใช่เด็กพังค์สมองจิ๋ว
แบบนี้
เธอด้อยพัฒนาเกินไป ที่จะเข้าใจเรื่องปรัชญาแบบนี้
มันเป็นผู้ใหญ่เกินไป ยากเกินไปที่เธอจะเข้าใจ ใช่ไหม
ยุ่งยากสับสนเกินไป สำหรับเด็กวัยอย่างเธอ
วัยอย่างเธอ วัยอย่างเธอ
เธอยังเด็ก
เธอเป็นเด็กที่ทำให้ผู้ใหญ่บ้าคลั่ง
เธอเป็นเด็กตัวเล็กนิดเดียว
ความคิดึลกซึ้งใด ๆที่ฉันอาจมีให้
คงไม่เหมาะกับเด็กสมองเล็ก ๆอย่างเธอ
ชัดเจนมั้ย เอกสารของเธออยู่ไหน
- ผมไม่มีเอกสาร - เธออยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเอกสาร
งั้นผมก็จะไปจากที่นี่
ก็ดีแล้ว เธอเป็นตัวอันตราย หนังสือเดินทางของเธออยู่ไหน
- ผมไม่มีหนังสือเดินทาง - งั้นเธอก็ไปไม่ได้ กลับมา
ลงมาที่ดาวเคราะห์นี้
กลับมานี่
ลงมาที่ดาวเคราะห์นี้
...997,000
บวก 6 เท่ากับ
400,997,006
สวัสดีฮะ
สวัสดี
500,000,010
บวก 1 500,000,032
500,000,032 อะไรฮะ
500,000,032 บวก 3 พวกนั้น...
500,000,035
- ดวงดาวเหรอฮะ - ใช่แล้ว ดวงดาว
ห้าร้อย...
ล้านกับ 44...
คุณนับดวงดาวทำไมฮะ
ก็เพราะฉันอยากรู้ ว่าฉันเป็นเจ้าของมันกี่ดวงน่ะสิ
แต่คุณเป็นเจ้าของดวงดาว มันดียังไงเหรอฮะ
- ก็ดีตรงที่มันทำให้ฉันรวยไง - แล้วมันดีกับคุณยังไงฮะ
ก็เพราะ...ไม่รู้สิ
แต่คุณเป็นเจ้าของดวงดาวได้ยังไงฮะ
เมื่อเธอเจอเพชรที่ไม่ได้เป็นของใคร มันก็ต้องเป็นของเธอ
ถ้าเธอมีคิดอะไรได้ก่อนคนอื่น มันก็เป็นความคิดของเธอ
ฉันคิดเรื่องการเป็นเจ้าของดวงดาว
เธออยากอยู่ที่นี่ใช่มั้ย ได้ เธอจะได้ช่วยฉันนับดวงดาว
ถ้าผมเป็นเจ้าของดอกไม้ ผมทำบางอย่าง เพื่อมันได้ คุณทำอะไรเพื่อดวงดาวได้ฮะ
เธอคงไม่เข้าใจหรอก
เธอยังเด็ก
จะให้ฉันได้อย่างไร ให้ความเข้าใจ
ให้เรื่องการเงิน
ให้เสบียงของเธอ ใหิ้ส่งที่ฉันต้องการ
จิตใจนั้นเป็นเรื่องใหญ่
ให้เงินปลอม ให้อะไรฉันก็ได้แต่ว่าให้ฉันอีก
เธอยังอ่อนหัด ยังเด็กเกินกว่าที่จะรู้ว่าให้ไปเพื่ออะไร
ก็เธอยัง...
เธอยังเด็ก
เธอเด็กเกินไป อ่อนเยาว์เกินไป
เธอมีปัญญาเพียงน้อยนิด
พูดถึงสติปัญญา เรื่องธุรกิจใหญ่โต
มันยากเกินไปสำหรับเด็ก
โธ่ หุ้นกับพันธบัตร ฉันเสียที่ของฉันไปแล้ว
ทีนี้ฉันต้องเริ่มใหม่อีกครั้ง นี่ บวกตัวเลขพวกนี้
สวัสดีฮะ ผมกำลังแสวงหาความรู้
อ๋อ ดี
เธอมาถูกที่แล้ว
มีคนพูดว่าฉันเป็นนักประวัติศาสตร์ ที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์
เยี่ยมเลยฮะ ใครเป็นคนพูดเหรอ
ฉันพูดเอง ฉันเขียนมัน
ฉันอ่านมัน พิมพ์มันออกมาแล้ว
ผลที่ตามมา มันคือความจริง
มันคือประวัติศาสตร์
ไหน ๆเธอก็มาที่นี่แล้ว ฉันจะบันทึกเธอไว้
ในประวัติศาสตร์น่ะ
- เธอมาจากไหน - จากดาวเคราะห์อีกดวงหนึ่งฮะ
- มันเรียกว่าอะไร - ผมก็ไม่รู้
ดีเลย ฉันจะตั้งชื่อให้มันเอง
ฉันชอบกุเรื่อง นั่นเป็นงานของฉัน ฉันเป็นนักประวัติศาสตร์
นึกก่อนนะ ดาวเคราะห์...
อลิซ ชอบรึเปล่า
ไม่ชอบฮะ ดาวเคราะห์อลิซ
- ผมไม่ชอบเลย - ไม่แปลกใจเลยที่เธอทิ้งมันมา
นี่ อ่านเล่มล่าสุดของฉัน เวอร์ชั่นที่เป็น ทางการของการปฏิวัติฝรั่งเศส
ตอนนี้เล่มอื่น ๆใช้ไม่ได้แล้ว
- นั่นคือความจริงเหรอครับ - อะไร
- ความจริง - สะกดยังไง
ช่างเถอะ ผมว่าผมไม่อยู่ที่นี่ดีกว่า
ได้...เช็ดไปเลย
ซ้าย ซ้าย ซ้าย
อกผายไหล่ผึ่ง ซ้าย ซ้าย ซ้าย
ซ้าย ซ้าย ลุกขึ้นยืน ไอ้หนู ลุกขึ้นยืน
- แขนเธออยู่ไหน ไอ้หนู - เเขนของผมเหรอ
ธงชาติ ธงชาติ
ธง
คุณครับ ผมไม่เห็นใครเลยสักคน
เธอจะเห็นได้ยังไง ก็ที่นั่นไม่มีใครสักคนนี่ เด็กโง่
อกผายไหล่ผึ่งไว้ อีก อีก
ไม่ต้องมากขนาดนั้น ระวังหน่อย
ยืนตามสบาย
ยินดีต้อนรับสู่ฐาน แจ้งธุระของเธอมา
- ผมพยายามเรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตครับ - เรียนรู้เกี่ยวกับอะไรนะ
- ชีวิต - ชีวิตเหรอ
อ๋อ ชีวิต
เรื่องนั้นเอง ได้เลย
ทหาร...เดินเร็ว
ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา...
เธออยากรู้ใช่มั้ยว่าชีวิตเป็นเรื่องของอะไร
การตายไง นั่นแหละเรื่องของชีวิต
ตายเยี่ยงวีรบุรุษ นั่นและวิถีชีวิต ทหาร หยุด
ไอ้หนู วันนี้เธอโชคดี
บังเอิญเราจะมีการเปิดตัว
ทั้งกองทัพไม่มีพลทหารเลยสักคน
มีแค่นายพลคนเดียว ฉันไง
ฉันคิดได้เหนือกว่าข้าศึก เพียงแต่ต่อสู้กับพวกเขาไม่ได้
ข้าศึกเหรอฮะ ข้าศึกอะไร
ไม่มีข้าศึกหรอก เด็กโง่
เธอต้องมีกองทัพซะก่อน แล้วค่อยหาข้าศึก
ตูม ตูม ปัง ปัง ทหาร หมอบลง
คลาน
เป็นทหารเถอะ กองทัพต้องการเธอ ประเทศต้องการเธอ
ที่สำคัญกว่านั้น ฉันต้องการเธอ คนหนุ่มทุกคนอยากเป็นทหาร
พูดมาสิ ไอ้หนู มีคำถามอะไรมั้ย
ดาวเคราะห์ดวงถัดไป ไปทางไหนฮะ
ดาวเคราะห์ดวงถัดไปเหรอ
อ๋อ ดาวเคราะห์ดวงถัดไปเรียกว่า... มันไม่กลมหรอก
มันเรียกว่า...
...เดิร์ท ไม่ใช่
มัด
ไม่ใช่...โลก
ใช่แล้ว โลก
เอาปืนใหญ่มา ทหาร ตรง...
- มันไปทางไหนฮะ - อะไรนะ
- โลกน่ะ - โลกเหรอ อ๋อ โลก
เอ้อ ทางนั้น
คลาน ทหาร ไหล่ผึ่ง ไหล่ลง
ทำไมเหรอ ไอ้หนู
กลับมาก่อน
ใครพูดน่ะ
เธอเป็นใคร
- เป็นเพื่อนกับฉันเถอะ - เป็นเพื่อนกับฉันเถอะ
- ฉันตัวคนเดียว - ฉันตัวคนเดียว
ดาวเคราะห์ดวงนี้แปลกดีนะ ทุกคนพูดเหมือนกัน
ก็ประมาณนั้น
นั่นแค่เมื่อปีก่อนเอง
สิ่งเดียวที่ผมเรียนรู้ตั้งแต่จากเธอมา ก็คือผมไม่ควรจากเธอมา
เกมเล็ก ๆพวกนั้นของเธอ
ผมไม่เห็นความรักทั้งหมด ที่ซ่อนอยู่ข้างใต้
คนเราไม่ควรฟังดอกไม้ ใช่มั้ย
ฉันก็ไม่รู้
ประสบการณ์ของฉันถูกจำกัดไว้
โอ ฉันได้เจอดอกเดซี่ ในที่ที่มืดสลัว
ฉันเดินไปกับดอกมาร์เกอิรท
เอียงพิงเถาไม้ข้างกายฉัน
โอ ฉันได้เจอดอกไม้มากมาย
แต่ไม่เคยได้เจอดอกกุหลาบ
หลายครั้งที่ฉัน กอดดอกเฮทเธอร์ไว้เต็มอ้อมแขน
และได้เจอดอกไวโอเล็ต ที่เกือบทำให้ฉันพอใจ
ใช่แล้ว ฉันได้เจอดอกไม้มากมาย
แต่ไม่เคยได้เจอดอกกุหลาบ
ฉันมักเชยชมดอกดาเลีย
ฉันทิ้งดอกลิลลี่ไว้ในหุบเขา
แต่บางคราวฉันก็แปลกใจเวลาเดินไป
ในท้องทุ่งและพุ่มไม้เขียวขจี ปัญหาที่มี
ใครจะรู้
ว่าฉันไม่เคยได้เจอดอกกุหลาบ
ไม่เคย ไม่เคยได้เจอดอกกุหลาบ
คุณอาจไม่ได้ค้นหาจริง ๆจัง ๆก็ได้
ก็คงงั้น
เวลาเดินลุยทุ่งโคลฟเวอร์ ฉันเดินผ่านเธอไปหรือไม่
หลังจากพูดและทุกอย่างที่ทำไป ต้องโทษฉันใช่ใหม่ที่ผิด
ใครจะรู้
ว่าฉันไม่เคยได้เจอดอกกุหลาบ
ไม่เคย ไม่เคยได้เจอดอกกุหลาบ
อรุณสวัสดิ์ฮะ
คุณสบายดีหรือเปล่า
ทำไมไม่พักสักครู่ล่ะฮะ
ฉันพักไม่ได้ ฉันไม่มีน้ำแล้ว
นอกจากฉันจะ เอาเครื่องบินนี่บินขึ้นจากพื้นได้...
แต่ฉันทำได้แน่ ไม่ต้องห่วง ฉันต้องทำได้แน่
- ผมไม่ได้ห่วงฮะ - ดี
เราจะไปเอาน้ำจากที่บ่อ
บ่อเหรอ บ่ออะไร
- ตรงโน้นฮะ - อะไรนะ
- เธอเห็นโอเอซีสเหรอ - เปล่าฮะ แต่ที่นั่นต้องมีแน่ ๆ
ไม่มีหรอก
เราอาจหลงทางและก็หาน้ำไม่เจอ แล้วก็หาทางกลับมาที่เครื่องบินไม่ได้
ไม่ ฉันเสี่ยงกับเครื่องยนต์ดีกว่า อย่างน้อยเราก็รู้ว่ามันใช้การได้
- เธอจะไปไหน - ไปที่บ่อฮะ
ฉันบอกว่าเราต้องอยู่ที่นี่
ทางนี้ฮะ
ทำไมไม่ใช่ทางนี้ หรือทางนั้น หรือทางนั้นล่ะ
ทางนี้ฮะ
จะไปรึเปล่า
นี่มันฆ่าตัวตายชัด ๆ เธอไม่เข้าใจเหรอ ฆ่าตัวตาย
งั้นบางทีผมอาจไม่ต้องหาเพื่อนงูของผม
- อะไรนะ - มันไม่สำคัญหรอก
สำคัญสิ งูอะไร
ไว้ผมจะเล่าเกี่ยวกับเขาให้ฟัง
เล่าตอนนี้สิ
เวลาคุณเดินคุณวาดรูปไม่ได้
ดวงดาวสวยงาม เพราะดอกไม้ที่ผมมองไม่เห็น
ทำไมทะเลทรายถึงได้สวยงามน่าดู
มีเหตุผลที่น่าฟังอยู่อย่างหนึ่ง
ก็เพราะมีบ่อน้ำซ่อนอยู่ในทะเลทราย
ทำไมทะเลทรายถึงสวยงามยามราตีร
มีเหตุผลเป็นล้านข้อ
ขอฉันฟังสักข้อสิ
ทะเลทรายมีดวงตะวันซ่อนไว้ในราตรี
ดูสิ ดูนั่น
น้ำ
ทำไมฉันถึงดีใจ เราจะตายเพราะขาดน้ำ
- ทำไมเธอถึงดีใจ - คุณคิดว่าทำไมล่ะ
ก็เพราะมีน้ำให้ดื่มเหลือเฟือน่ะสิ
ก่อนนี้ทำไมทะเลทรายถึงสวยงาม
ทำไมถึงสวยงามกว่าตอนนี้
น้ำซ่อนอยู่
ไม่มีใครเห็นใครรู้
แต่ตอนนี้น้ำซ่อนอยู่ในกายฉัน
- คุณต้องไม่ลืมสัญญานะ - สัญญาอะไร
- ก็ที่สวมปากสำหรับแกะของผมไง - ฉันไม่ลืมหรอก
ก่อนอื่น ฉันอยากฟังเรื่องงูตัวนั้นอีก
- ตอนนี้เหรอฮะ - ตอนนี้เลย
ก็ได้ฮะ
ผมเจอมันบนต้นไม้ ที่ริมทะเลทรายไม่ไกลจากที่นี่
ที่นี่มีเนินเขาสองสามลูก มันเป็นคนแรกที่ผมเจอตอนมาถึงที่นี่
จนผมเจอคนอื่นอีก ผมคิดว่าทุกคนบนโลกเป็นงูหมด
ผมมาถึงที่อีกด้านของต้นไหม้
สวัสดี
เธอกำลังพูดกับหางฉัน
คุณเป็นสัตว์ที่แปลกมาก คุณมีแต่หาง
- ฉันไม่ใช่สัตว์นะ - งั้นคุณเป็นอะไร
ฉันเป็นงู
- ยินดีที่ได้รู้จัก - เธอก็ควรยินดีหรอก
- คุณตัวเย็นและก็ลื่นจัง - ขอบคุณ มันอยู่ในสายเลือดน่ะ
บอกได้มั้ยว่าผมลงพื้นที่ไหน
ส่วนที่แดดสว่างจ้า ของระบบสุริยะนี่เรียกว่าซาฮาร่า
- ดาวเคราะห์นี่ชื่อซาฮาร่าเหรอฮะ - ไม่ ๆ ๆ
ส่วนที่เป็นทรายร้อนระอุนี่เรียกว่าซาฮาร่า
ลูกกลม ๆเหม็น ๆโง่เง่าทั้งหมด เรียกว่าโลก
ดีฮะ ผมคิดว่าผมมาผิดที่ซะแล้ว
อ๋อ ใช่แล้ว
ฟังนะ
ดูเธอเป็นคนดี
เอาดาบออกแล้วก็อยู่ที่นี่นักพักสิ
ดูเธอเป็นคนที่ฉลาดมีเหตุผล
เธอมายังที่ที่ไม่น่าอภิรมย์แบบนี้ทำไม
ผมกำลังพยายามเรียนรู้บางอย่าง
งั้นเรอะ
อนุภาคเล็ก ๆในอวกาศนี่ คือท่อระบายวิชาความรู้
สิ่งเดียวที่เธอจะได้เรียนรู้ที่นี่ ก็คือความเสียใจ
ความเสียใจ ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันคงไปที่อื่นแล้ว
ผมไปไม่ได้ ฝูงนกของผมบินไปแล้ว
- แล้วไง - พวกมันพาผมมาที่นี่
งั้นเหรอ
ฟังนะ เธอโชคดีมากที่เธอเจอฉัน
ทำไมผมถึงโชคดีฮะ
สักวันนึง เธออยากเห็นดวงดาวเล็ก ๆ แสงระยิบระยับของเธออีกครั้ง
ฉันอาจมีวิธีแก้ปัญหา
ฉันมีการฉกแบบพิเศษ
มันแทบจะไม่เจ็บปวดเลย
และมันก็ส่งเธอไปจากที่ห่วย ๆ นี่ได้
แล้วก็ล่องลอยไป ในท้องฟ้าที่สว่างสดใสสวยงาม
จริงเหรอฮะ
ถ้าเธออยากเยียวยารักษาไข้ ที่เรียกว่าชีวิต
เธอหายาบรรเทาได้จากการต่อสู้ดิ้นรน
ยาดีที่สุดที่ฉันเสนอให้ได้อยู่ใต้จมูกเธอ
งูในพงหญ้า
ถ้าเธออยากมีที่ที่ชีวิตจะไม่ดำเนินไป
ที่ที่เธอทิ้งร่างกาย ไว้ในเสื้อผ้าของเธอที่บ้าน
เอเย่นต์เดินทางที่ดีที่สุด อยู่ตรงเท้าเธอไง
งูในพงหญ้า
ฉกครั้งเดียว
เธอบอกลาเพื่อน ๆทุกคนได้เลย
ฉกครั้งเดียว
เธอก็จะร้องเพลง ขณะวิญญาณออกจากร่าง
ทุกอย่างจบลงด้วยดี
ไม่ว่าวันคืนใด ไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน
ถ้าเธออยากเดินทางไปยังดวงดาว
การขนส่งที่เร็วที่สุดที่มนุษย์รู้จัก ไม่มีอะไรมากไปกว่า
งูในพงหญ้า
ถ้าเธออยากไปจากเผ่าพันธุ์อมนุษย์
แล้วไปอยู่ในที่แสนไกลในห้วงอวกาศ
เมื่อเธอพร้อมจะเดินทางไป
จงนั่งลงบนงูในพงหญ้า
ฉกครั้งเดียว
ก็เพียงพอที่จะทำให้เธอ มีความสุขและอิสระ
ฉกครั้งเดียว
เธอจะรู้ว่ามันผ่อนคลายได้แค่ไหน
หลังจากสิ้นชีวาวาย
เมื่อเธอเดินเตร่ไปในแดนสวรรค์
ถ้าเธอเห็นพระเจ้าเดินผ่านมา
บอกท่านด้วยว่าเพื่อนเก่า ฝากความปรารถนาดีมาให้
งูในพงหญ้า
ฉกครั้งเดียว
มันแทบจะไม่เจ็บปวดเลย
งูในพงหญ้า
ฉันจะรอเธอ
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว
เธอกำลังหางูนั่น เพื่อให้ตัวเองตายแล้วไปจากที่นี่เหรอ
ผมกลับไปดาวของผมวิธีอื่นไม่ได้
มันไกลเกินไป แล้วนกของผมก็หายไปแล้ว
จากวิธีทุกอย่าง...
ฟังนะ งูนั่นปั่นหัวเธอให้เกลียดชังโลก
- งูไม่ได้พูดอย่างนั้นฮะ - มันมีอคติกับเราเสมอ
- หมาจิ้งจอกไม่ได้พูดอย่างนั้น - เธอจะให้ตัวเองโดนพิษไม่ได้
หมาจิ้งจอกอะไร
- ที่ผมเจอหลังจากที่เจองูไงฮะ - งั้นหรอ
เธอนี่เจอแต่พวกที่แปลก ๆจริง ๆ
เอาละ เรามาคุยกัน เธอเจอหมาจิ้งจอกที่ไหน
ในสวนกุหลาบฮะ
กุหลาบกี่ดอก ห้าสิบ ร้อยนึง ห้าร้อย
ผมก็ไม่รู้ฮะ แต่มันยากเกินกว่าจะวาดได้...
ไม่ ไม่ยากเลย เรามาวาดรายละเอียด เรื่องไร้สาระพิศดารนี่กันเถอะ
เมื่อเธอรู้ว่ามีดอกไม้เป็นล้าน ๆ ที่เหมือนเธอ
เธอต้องหัวใจสลายแน่ ๆ
อรุณสวัสดิ์
ฉันคิดว่าฉันรวยแล้วซะอีก
ฉันคิดว่าฉันมีดอกไม้ ที่ไม่เหมือนใครในโลกแล้วซะอีก
แต่ฉันมีแค่ดอกกุหลาบธรรมดา ๆ
ดอกกุหลาบธรรมดา ๆ กับภูเขาไฟ 3 ลูกที่สูงแค่หัวเข่าฉัน
แล้วลูกนึงก็ดับไปแล้ว
นั่นไม่ได้ทำให้ฉัน เป็นเจ้าชายผู้ยิ่งใหญ่เลย ว่ามั้ย
อรุณสวัสดิ์
เธอเป็นเจ้าชายเหรอ
ใช่ฮะ
ฉันเป็นหมาจิ้งจอก
ผมเศร้าใจ เล่นกับผมหน่อยได้มั้ย
- ไม่ได้ - ทำไมล่ะ มันสนุกดีนะ
แล้วคนอื่น ๆอยู่ไหน
- คนอื่น ๆอะไรฮะ - นายพรานคนอื่น ๆน่ะ
ที่นี่ไม่มีใครนอกจากผมคนเดียว
เล่นกับผมเถอะ ผมไม่ทำร้ายคุณหรอก
- แล้วทำไมเธอถึงมีปืนล่ะ - ผมไม่มีปืน
- เธอต้องมีแน่ เธอเป็นมนุษย์ - ผมมาจากดาวเคราะห์ดวงอื่น
- บนดาวของเธอไม่มีปืนเหรอ - ไม่มีฮะ
จริงเหรอ
- บนดาวของเธอไม่มีนายพรานเหรอ - ไม่มีฮะ
- มีไก่รึเปล่า - ไม่มีฮะ
- ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ - เล่นซ่อนหากันเถอะ
ฉันเล่นกับเธอไม่ได้ ฉันยังไม่ได้ถูกทำให้เชื่อง
หมายความว่าไง "ถูกทำให้เชื่อง"
อยู่กับที่ได้มั้ย ผมชักเวียนหัวแล้วนะ
ขอโทษ ฉันแค่ไม่อยากสูญพันธุ์น่ะ
- ถ้าผมขยับตัว คุณจะหายไปอีกเหรอ - แน่นอน
- ทำไม - เพราะเธอเป็นมนุษย์ ฉันเป็นหมาจิ้งจอก
- ฉันล่าไก่ เธอล่าหมาจิ้งจอก - แต่ผมไม่ได้ล่านะ
- เธอเป็นมนุษย์และเธอก็โกหก - แต่ผมไม่ได้โกหกนะ
งั้นเธอก็ไม่ใช่มนุษย์
จะถูกทำให้เชื่อง...
จะขยับตัวละก็บอกฉันก่อนนะ ดูซิว่านี่จะทำให้เข้าใจกันมั้ย
ภายใต้การเป็นเจ้าชาย เธอคือเด็กตัวเล็ก ๆ เหมือนเด็กอื่น ๆหลายล้านคน
ฉันเป็นหมาจิ้งจอก เหมือนหมาจิ้งจอกตัวอื่น ๆ
แต่ถ้าเธอทำให้ฉันเชื่อง ฉันก็จะไม่เหมือนหมาจิ้งจอกตัวอื่น ๆ
และเธอก็จะไม่เหมือนเด็กคนอื่น ๆ
ฉันจะเป็นหนึ่งเดียวสำหรับเธอ เธอก็จะ เป็นหนึ่งเดียวสำหรับฉัน เข้าใจมั้ย
เข้าใจฮะ
- คุณอยู่ไหน - ก็เธอขยับตัวนี่
ขอโทษฮะ ผมจะไม่ขยับตัวอีกแล้ว
ฉันมีชีวิตที่ซ้ำซากมาก
ฉันล่าไก่ มนุษย์ล่าฉัน
พวกเขามา ฉันหลบซ่อน พอพวกเขาไป ฉันก็ออกมา
แค่นั้น
แต่ถ้าเธอทำให้ฉันเชื่อง ทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไป
- แม้แต่ทุ่งข้าวสาลี - ทุ่งข้าวสาลีเหรอ
ใช่ ฉันไม่ชอบขนมปัง ฉันเลยไม่สนใจข้าวสาลี
ข้าวสาลีสีทอง เหมือนผมของเธอ
ถ้าเธอทำให้ฉันเชื่อง ฉันอาจสนใจข้าวสาลี เพราะมันทำให้ฉันนึกถึงเธอ
ผมจะไปนั่งนะ
ผมต้องทำยังไง
ทุกวัน เธอจะต้องมานั่ง ตรงที่เธอนั่งอยู่ตอนนี้
เธอจะต้องมาเวลาเดียวกันเสมอ ตอนบ่าย 4 โมงก็ได้
ราว ๆ 3 โมงฉันก็จะเริ่มตื่นเต้น
ถ้าเธอมาเวลาอื่น ฉันคงไม่มีโอกาสเตรียมตัว
แต่ผมจะทำอะไรตอน 4 โมง
- ไม่ต้องทำอะไร - ไม่ต้องทำอะไรเหรอ
ถ้าเธอทำอะไร ฉันก็จะตกใจกลัวแล้วก็คงไม่ออกมา
แบบนี้ไง
ตอนแรก ฉันจะซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้
ตัวสั่น
เหมือนที่ฉันสั่นตอนฤดูหนาว
ในยามนั้น
ฉันจะเริ่มสบายใจ
ที่จะให้เธอได้เห็นหน้า
แล้วเราก็จะ...เริ่มต้น
เริ่มต้นเหรอ
เข้ามาใกล้ ๆ
ใกล้ ๆอีก
และก็ใกล้ ๆอีก
เราจะค่อย ๆมองกัน
ฉันจะค่อย ๆก้าวเข้าไป
เราจะกลัวและก็อาย
แต่ละวันที่อยู่ใกล้ เราจะหลบสายตากันน้อยลง
เหมือนน้ำแข็งอ่อนตัวลงทุกวัน
เมื่อเราได้ใกล้ชิดกัน ใกล้ชิดกัน มากขึ้นทุกวัน
เราจะอายกัน
แล้วก็จะสนุกสนานกัน
หัวเราะและมีความสุขกัน
แล้วเดินไปด้วยกัน
สนุกสนานกันมากขึ้นเมื่อวันคืนผันผ่าน
ใกล้ชิดกันมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น
แล้ววันหนึ่ง
ก็จะถึงวันนั้น
วันคริสต์มาส อีฟ
วันกลางฤดูร้อน
และตอนนั้นก็ถึงเวลา
ที่เราจะได้สัมผัส
แล้วกระโดดไปด้วยกันทีละหลายไมล์
ยิ้มไปด้วยกันเป็นล้านครั้ง
เริ่มรักและมีชีวิตชีวามากขึ้น
แล้วก็ให้และก็ให้ ให้กันมากขึ้น
เราจะไปด้วยกัน สนุกสนานมากขึ้นทุกวัน
อยู่ใกล้กันมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น
ใกล้กันมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น
ใกล้กันมากขึ้น มากขึ้นตลอดเวลา
แล้ววันหนึ่ง
ก็ถึงวันนั้น
วันคริสต์มาส อีฟ
วันกลางฤดูร้อน
และตอนนั้นก็ถึงเวลา
ที่เราจะได้สัมผัส
หัวเราะสนุกสนานเดินไปด้วยกัน
เรามีความสุขกันขณะที่คืนวันผันผ่าน
ใกล้ชิดกันมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น
เราจะไปด้วยกัน สนุกสนานมากขึ้นทุกวัน
- ใกล้กันมากขึ้น - มากขึ้น
- มากขึ้น
ใกล้กันมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น
ใกล้กันมากขึ้นตลอดเวลา
หลังจากที่ผมทำให้เขาเชื่อง เราก็อยู่ด้วยกันพักใหญ่
แต่แล้ววันหนึ่ง ผมก็ต้องบอกลา
ฉันจะร้องไห้แล้วละ
ผมไม่อยากทำให้คุณไม่มีความสุข แต่คุณขอให้ผมทำให้คุณเชื่อง
- ฉันรู้ - ผมทำไม่ได้ดีเท่าไหร่เลย
ทุกอย่างมันเสียเวลาเปล่า
ไม่เลย
เพราะเธอเสียเวลากับฉันเยอะมาก
เธอเลยทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองสำคัญ
แต่ตอนนี้ผมรู้สึกรับผิดชอบคุณ
ฉันน่าจะเตือนเธอว่ามันจะเกิดขึ้น
เธอรู้สึกรับผิดชอบ สิ่งที่เธอทำให้เชื่องเสมอ
ตอนที่คุณพูดอย่างนั้น ผมเข้าใจทุกอย่างเลย
เขาไม่เหมือนหมาจิ้งจอกตัวอื่น ๆ ในโลกอีกแล้ว
ผมทำให้เข้าเชื่อง
ตอนนี้เขาไม่เหมือนใคร อย่างน้อยก็สำหรับผม
และดอกไม้ของผม ก็ไม่เหมือนดอกไม้ดอกอื่น ๆ
เพราะจะเอาฉากกั้นให้เธอ และก็เอาโถครอบเธอไว้ตอนกลางคืน
แล้วก็ฟังเวลาเธอบ่น และตอนนี้เธอก็เป็นดอกกุหลาบของผม
ผมรับผิดชอบเธอ ผมต้องกลับไปดูแลเธอ
ฉันเอาของขวัญมาให้เธอ
มันเป็นความลับ
ฉันเลยเขียนมัน
ครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นเขา เขานั่งอยู่ในทุ่งข้าวสาลี
อะไรเหรอที่เป็นความลับน่ะ
คนเรามองเห็นได้ชัดเจนด้วยจิตใจเท่านั้น
สิ่งที่จำเป็นนั้นมองไม่เห็นด้วยตา
มันติดแล้ว
ไชโย มันติดแล้ว
ฉันต้องการอากาศ
มันติดแล้ว
มันใช้ได้แล้ว
เดี๋ยว
อย่า
พระเจ้า เธอทำอะไรลงไป
อย่า
อย่าฮะ
ผมดีใจที่คุณซ่อมเครื่องยนต์เสร็จ ตอนนี้คุณก็กลับบ้านได้แล้ว
ใช่
ผมก็จะกลับบ้านเหมือนกัน
คุณต้องทำตามสัญญานะ
- สัญญาอะไร - ก็ที่สวมปากสำหรับแกะของผมไง
ผมรับผิดชอบดอกไม้ดอกนี้
นะฮะ คุณสัญญาแล้ว
คุณลืมรั้วด้วย
มันเป็นที่สวมปากกับรั้วที่สวยมากฮะ
ขอบคุณ
เธอตัวเย็นเฉียบเลย
เธอกลัวรึเปล่า
ทิ้งผมไว้ที่นี่เถอะ
ไม่ได้
ฉันจะไม่ทิ้งเธอไว้
ผมไม่อยากให้คุณลำบาก
ผมจะดูเหมือนผมตายแล้ว แต่มันจะไม่จริงหรอก
มันไกลเกินไปที่จะเอาร่างของผมไปด้วย
คุณเข้าใจใช่มั้ย
ส่วนนี้ของผม จะเหมือนกระดองเก่า ๆที่ถูกทิ้งไว้
ไม่มีอะไรเศร้าเกี่ยวกับ กระดองเก่า ๆใช่มั้ย
ดวงดาวของผมเล็กมาก ผมชี้ให้คุณดูไม่ได้ว่ามันอยู่ตรงไหน
ตอนนี้ผมจะกลับไปที่นั่นแล้ว
แต่ก่อนที่ผมจะไป ผมอยากให้อะไรคุณบางอย่าง
- ฉันแค่อยากได้ยินเธอหัวเราะอีกครั้ง - คุณจะได้ยินแน่
มากกว่าที่คุณเคยได้ยินอีก
เพราะบนดาวดวงหนึ่งบนนั้น ผมจะหัวเราะอยู่
แต่คุณจะไม่รู้ว่าเป็นดาวดวงไหน ฉะนั้นดาวทุกดวงจะหัวเราะ
มันจะเหมือนระฆัง ที่ห้อยไว้กับดาวทุกดวงในท้องฟ้า
เอาละ แค่นี้ละฮะ
เจ้าชายตัวน้อย มาจากที่ใดใครจะรู้
มาจากดวงดาวหรือ
รึว่ามันเป็นคำอธิษฐาน
เธอทำให้อากาศสดใสด้วยรอยยิ้ม
ฉันจะได้มองเห็น
โอ เจ้าชายตัวน้อย
อย่าพรากรอยยิ้มนั้นไปจากฉันเลย
เธอมาหาฉันในวันที่ฉันเศร้าใจ
แล้วเสียงหัวเราะของเธอนั้น ก็ทำให้วันสดใส
โอ เจ้าชายตัวน้อย
ตอนนี้ฉันรู้สึกแปลกใจ
ความหวังและความฝันที่ฉันมีในชีวิต
ในยามที่จิตใจของฉัน ยังฉลาดและเยาว์วัย
เปล่งประกายอีกสักครั้งเถอะ เจ้าชายตัวน้อย
ในดวงตาของเธอ
ได้โปรดเถอะ เจ้าชายตัวน้อย
อย่าพรากรอยยิ้มของเธอไปจากฉันเลย
เธอมาหาฉันในวันที่ฉันเศร้าใจ
แล้วเสียงหัวเราะของเธอนั้น ก็ทำให้วันสดใส
โอ เจ้าชายตัวน้อย
ตอนนี้ฉันรู้สึกแปลกใจ
ความหวังและความฝันที่ฉันมีในชีวิต
ในยามทีิ่จตใจของฉัน ยังฉลาดและเยาว์วัย
เปล่งประกายอีกสักครั้งเถอะ เจ้าชายตัวน้อย
ในดวงตาของเธอ
เธออยู่ไหน
ฉันไม่ไปหรอกถ้าไม่มีเธอ
พระเจ้าช่วย
มันไม่เคยเกิดขึ้น
เขาไม่ได้มาที่นี่
มันไม่เคยเกิดขึ้น
Ocr form DVD by Salsa Santana April 27, 2017